Wstęp

Wybór probiotyku może być trudny. Na etykietach pojawiają się miliardy bakterii, wiele szczepów, skróty, łacińskie nazwy i obietnice dotyczące jelit, odporności czy komfortu trawiennego. Ale dobry probiotyk to nie ten, który ma największą liczbę bakterii na froncie opakowania. Ważniejsze jest to, jakie szczepy zawiera, w jakiej ilości, do kiedy ta ilość jest gwarantowana i w jakim celu dany produkt został zaprojektowany.

Zacznij od szczepu

Najważniejsza zasada brzmi: szczep ma znaczenie.

Nie wystarczy informacja, że produkt zawiera Lactobacillus albo Bifidobacterium. To zbyt ogólne. Pełna identyfikacja powinna obejmować:

• rodzaj,
• gatunek,
• szczep.

Wytyczne WGO podkreślają, że konkretne efekty zdrowotne należy łączyć z konkretnymi szczepami lub konkretnymi kombinacjami szczepów.

Co oznacza CFU?

CFU to skrót od colony forming units, czyli jednostek tworzących kolonie. W praktyce oznacza szacunkową liczbę żywych mikroorganizmów zdolnych do namnażania.

Na etykietach można spotkać informacje typu:

• 1 miliard CFU,
• 5 miliardów CFU,
• 10 miliardów CFU,
• 50 miliardów CFU.

Ale sama liczba nie mówi wszystkiego.

Czy więcej CFU oznacza lepiej?

Nie zawsze. NIH wyjaśnia, że wiele suplementów zawiera od 1 do 10 miliardów CFU na porcję, ale są też produkty z dużo większą ilością. Wyższa liczba CFU nie oznacza automatycznie większej skuteczności.

Liczy się:

• konkretny szczep,
• dawka używana w badaniach,
• cel stosowania,
• jakość produktu,
• trwałość mikroorganizmów,
• forma podania.

Czasem produkt z mniejszą liczbą CFU, ale dobrze opisanym i przebadanym szczepem, może być bardziej sensowny niż preparat z ogromną liczbą bakterii bez jasnych danych.

CFU na koniec terminu ważności

To bardzo ważny element. Probiotyki muszą zawierać żywe mikroorganizmy. Ich liczba może spadać podczas przechowywania. Dlatego lepiej, gdy producent deklaruje liczbę CFU do końca terminu ważności, a nie tylko w momencie produkcji.

Na etykiecie warto szukać informacji:

• ile CFU zawiera porcja,
• czy ilość dotyczy końca terminu ważności,
• jakie szczepy są obecne,
• jak produkt przechowywać,
• jaka jest zalecana porcja.
  
  

Probiotyk jedno- czy wieloszczepowy?

Nie ma prostej odpowiedzi, że wieloszczepowy zawsze jest lepszy. Wszystko zależy od celu i składu.

Preparat jednoszczepowy może być dobry, jeśli zawiera dobrze przebadany szczep w odpowiedniej dawce. Preparat wieloszczepowy może mieć sens, jeśli szczepy są dobrane logicznie i mają uzasadnienie. Problem zaczyna się wtedy, gdy wiele szczepów jest użyte tylko jako argument marketingowy.

Warto zapytać:

• czy znam konkretne szczepy?
• czy wiem, po co są w formule?
• czy producent podaje dawkę?
• czy opis nie obiecuje zbyt wiele?

Forma produktu

Probiotyki mogą występować w różnych formach:

• kapsułki,
• saszetki,
• krople,
• tabletki,
• proszek,
• produkty fermentowane.

Forma może mieć znaczenie dla wygody stosowania, stabilności i grupy odbiorców. Dzieciom często łatwiej podać krople lub saszetkę, a dorosłym kapsułkę. Niektóre produkty wymagają chłodzenia, inne są stabilne w temperaturze pokojowej.

Na co uważać przy wyborze?

Warto zachować ostrożność, jeśli produkt:

• nie podaje konkretnych szczepów,
• podaje tylko ogólną nazwę rodzaju bakterii,
• chwali się wyłącznie liczbą miliardów,
• obiecuje działanie na wiele różnych problemów jednocześnie,
• nie informuje o warunkach przechowywania,
• nie podaje CFU do końca terminu ważności,
• używa języka sugerującego leczenie chorób.

Podsumowanie

Dobry probiotyk to niekoniecznie ten, który ma najwięcej bakterii. Najważniejsze są konkretne szczepy, dawka, jakość, trwałość i cel stosowania. Przy wyborze warto czytać etykietę uważnie i nie kierować się wyłącznie hasłami typu „50 miliardów bakterii” albo „wieloszczepowa formuła”.

Przykłady produktów:

Zobacz BICAPS Rhamnosus

Zobacz BICAPS MicroBACTI

Zobacz ProbioBALANCE STARTER

Zobacz ProbioBALANCE Woman Balance

Powyższa sekcja produktowa ma charakter handlowy i została przygotowana przez sklep Omega369. Prezentowane produkty zostały dobrane jako związane tematycznie z treścią artykułu.

Sekcja nie stanowi indywidualnej rekomendacji autora artykułu ani porady medycznej. Informacje dotyczące produktów opierają się na danych producentów, składzie, deklarowanych właściwościach oraz obowiązujących zasadach dotyczących prezentacji suplementów diety.

Bibliografia

• NIH Office of Dietary Supplements — Probiotics Fact Sheet.
• WGO Global Guidelines — Probiotics and Prebiotics.
• ISAPP consensus statement.
• NCCIH NIH — Probiotics: Usefulness and Safety.